Επάγγελμα.....Ο Άνθρωπος Ξυπνητήρι!!!!!!!

Την εποχή που ακόμα δεν υπήρχαν τα ξυπνητήρια που όλοι γνωρίζουμε, κάποιος έπρεπε να ξυπνήσει τους κατοίκους της γειτονιάς για να πάνε στις δουλειές τους....

Την εποχή της Βιομηχανικής επανάστασης από τα τέλη του 19ου αιώνα έως και τις αρχές του 20ου, εμφανίστηκε ένα νέο επάγγελμα........Ο «άνθρωπος – ξυπνητήρι».
Το συγκεκριμένο επάγγελμα ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Αγγλία και την Ιρλανδία.
Ξεκίνησε στις αρχές της Βιομηχανικής επανάστασης και διήρκεσε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.
Πριν οι άνθρωποι εμπιστευθούν τα ξυπνητήρια, υπήρχε ο «Άνθρωπος – Ξυπνητήρι».

Ποια ήταν η δουλειά του;
Να ξυπνάει τους «πελάτες» του ώστε να πάνε στην εργασία τους στην ώρα τους.

Η κυρία στη φωτογραφία ονομαζόταν Μαίρη Σμίθ και ήταν ένα “ανθρώπινο ξυπνητήρι”.
Δουλειά της ήταν να ξυπνάει τους εργάτες των εργοστασίων για να πάνε στη δουλειά τους.
Η Μαίρη Σμίθ ξυπνούσε τους πελάτες της, πετώντας τους φασόλια, στο παράθυρο τους με ένα φυσοκάλαμο!!!!!

Άλλες φορές Ο «Άνθρωπος – Ξυπνητήρι» χρησιμοποιούσε ένα μακρύ ραβδί για το σκοπό αυτό.

Τις περισσότερες φορές αυτό το ραβδί, ήταν κατασκευασμένο από μπαμπού κάτι που του επέτρεπε να φτάνει ακόμα και στα παράθυρα των πάνω ορόφων.

Μάλιστα ο «άνθρωπος – ξυπνητήρι» δεν σταματούσε να χτυπάει το παράθυρο μέχρι να βεβαιωθεί ότι ο «πελάτης» του ξύπνησε και δεν θα συνεχίσει τον ύπνο του ώστε να κινδυνεύει να πάει αργοπορημένος στη δουλειά.

Ο Doris Weigand είχε προσληφθεί από μια σιδηροδρομική εταιρεία ώστε κάθε μέρα να ξυπνά τους υπαλλήλους της.

Στα αγγλικά τους αποκαλούσαν “knocker uppers” και συγκεντρώνονταν κυρίως σε βιομηχανικά κέντρα, όπως ήταν η πόλη Μάντσεστερ.

Το πρώτο ξυπνητήρι κατασκευάστηκε το 1847 από τον Γάλλο Αντουάν Ρεντιέρ, αλλά χρειάστηκαν να περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να διαδοθεί παγκοσμίως.
Το επάγγελμα «πέθανε» μετά τη δεκαετία του 1920 αφού τα ξυπνητήρια έγιναν φθηνότερα και πιο αξιόπιστα.

Ωστόσο κάποιοι "knockers up" επιβίωσαν για λίγα χρόνια ακόμα.